Een articulatiestoornis is een spraakstoornis waarbij iemand moeite heeft met het correct uitspreken van klanken. Dit kan variëren van het vervangen of weglaten van klanken tot het verkeerd plaatsen van de tong tijdens het spreken. Bij kinderen is het normaal dat ze bepaalde klanken pas later correct uitspreken, maar als deze problemen langer aanhouden dan gebruikelijk, kan er sprake zijn van een articulatiestoornis.

Soorten articulatiestoornissen

Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee hoofdtypen:

1. Fonetische articulatiestoornis: Dit betreft motorische problemen bij het vormen van specifieke klanken. Voorbeelden zijn:
   • Sigmatisme: problemen met de /s/ en /z/ (ook wel ‘lispelen’ genoemd)
   • Rhotacisme: problemen met de /r/
   • Interdentaliteit: het uitspreken van klanken met de tong tussen de tanden
   • Addentaliteit: het uitspreken van klanken met de tong tegen de tanden
2. Fonologische articulatiestoornis: Dit betreft problemen met het gebruik van klanken in woorden, zoals het vervangen, weglaten of toevoegen van klanken. Voorbeelden zijn:
   • Backing: het vervangen van vooraan in de mond geproduceerde klanken door achteraan geproduceerde klanken (bijv. ‘k’ in plaats van ’t’)
   • Devoicing: het vervangen van stemhebbende klanken door stemloze klanken (bijv. ‘z’ wordt ‘s’)
   • Gliding: het vervangen van de /l/ of /r/ door een /w/ of /j/ (bijv. ‘lief’ wordt

Mogelijke oorzaken
Articulatiestoornissen kunnen verschillende oorzaken hebben, waaronder:

• Foutieve articulatiegewoonten
• Gehoorproblemen
• Organische afwijkingen in de mond of keel
• Afwijkende mondgewoonten, zoals open mondgedrag of slappe aangezichtsspieren
• Vertraagde spraakontwikkeling
• Onvoldoende spraakaanbod uit de omgeving

Wilt u meer informatie over dit onderwerp? Kijk dan eens op: http://nvlf.logopedie.nl/